Boğuluyordum, o yoğun kalabalık
Boğazıma yapışmıştı resmen,
Kelimeler düğümleniyor,
Konuşmak yetersiz kalıyordu
İçimdekini anlatmaya
Karanlığı istiyordum.
Evet, karanlık ve yalnızlıkla dolu bir oda.
Düşünmem gerekiyordu.
Anlamsız kalabalıktan çok yorulmuştum.
Evet, şairler haklıydı.
Fazla insan, az insandı.
Anlatmak istiyor,
Bu içimdeki düğümü çözene kadar,
Haykırmak, konuşmak istiyordum.
Ama anlamayacaklarını bildiğim bir şeyi anlatmak,
Tamamıyla bir zaman kaybıydı.
Yağmur penceremi yumrukluyordu.
Islanmaya bir davetti.
Çıkmaya ne halim, ne de gücüm vardı.
Şiirler canıma okuyordu.
Tek bir düşünce,
Tek bir tane,
Bütün şairler, seni bana mı anlatıyor?
No comments:
Post a Comment